صدای بی صدا

اومدم تا نرم

سلام  بازم سلام 

دلم واسه همه شما  تنگ شده 

زندگیه دیگه کاریشم نمیشه کرد اما تو این مدت خیلی اتفاقای خوب و بد افتاده ،چه تو دنیا چه ایران وچه تو زندگی من اما هر چی که هست انشاالله این چند روز باقی مونده سال واسه همه به خوبی و خوشی تموم شه

دقیقا 28 روز تا پایان سال باقیه اما از همین الان سال جدید رو با همه خوبیا وخوشیاش براتون میخوام 

 

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: یکشنبه ۱ اسفند ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

ت مثل تولد

کم کم داشت از یاد خودمم میرفت که دارم وارد ٢٩ سالگی میشم خوب دیگه اینم از تاثیرات زندگی ماشینیه.

در هر حال دوباره یا بهتره بگم ٣٠ باره ،١٩ آذر داره میاد.یاد بچگی ودوران خوشش به خیر.

دیروز بود که آرزو میکردم ۶ ساله بودم بدور از همه این گرفتاریها.اما خدارو به خاطر تمام لطفایی که بهم داشته شکر گذارم...

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: چهارشنبه ۱٧ آذر ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

یه سلام دوباره

سلام ،سلام به همه اونایی که یه مدته خبری ازشون ندارم

راستشو بخوایین این چند ماهه آخر سال حجم کاریم خیلی بالا رفته ،هر سال همینجوریه طوری که وقت واسه هیچ چیزی نمی مونه .الان هم که دارم آپ میکنم تو محل کارم هستم ولی در هر حال به یاد تمام دوستان وب نویس عزیزم هستم امیدوارم حال همتون خوب خوب باشه

سعی میکنم بیشتر و زودتر به روز باشم.

همه یتان را  می دوستیم!!!!

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: دوشنبه ۱٥ آذر ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

وقت اضافه

سلام ....میگم شما یه کم وقت اضافه دارین به منم بدین؟

خیلی دوست دارم آپ کنم اما اصلا وقت ندارم.انقد هم گفتم خستم که دیگه خیلی تکراری شده.

یه چیز دیگه خدا کنه شبکه منو تو مثل فارسی ١ نشه.!!!!

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: پنجشنبه ٢٠ آبان ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

زندگی چیست؟

زندگی چیست جز انتظار

 زندگی چیست جز خون دل را هر لحظه فرو بردن

زندگی چیست جز هر لحظه تا فنا رفتن

زندگی چیست  جز جان خود را در مسلخ بی رحم زندگی بردن

زندگی چیست جز .....

زندگی چیست ؟ تو بگو زندگی چیست.

 

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: شنبه ٢٤ مهر ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

جمعه ای که تعطیل نیست!

امروز جمعس دومین روز مهر ماه ،ماه خوبیها.صبح بنابر اجبار باید سر کارم بودم.

شهر خلوت بود انگار همه دنیا تو رختخوابشون خوابیدن.

یاد 17 سالگیم افتادم یا بهتر بگم 10 ،12 سال پیش،روزایی که انتظار میکشیدیم جمعه بیاد و با دوستان جمع بشیم بریم گردش .

اما الان چنان درگیر زندگی ماشینی لعنتی شدم که هیچ چیزی نمیرسم.کاش هنوزم یه بچه بودم کاش.... 

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: جمعه ٢ مهر ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

گفتگو با حضرت آدم ابوالبشر

                                                      نامت چه بود ؟

                                                          آدم 

                                                        فرزند ؟  
                    من را نه مادری نه پدری، بنویس اولین یتیم خلقت

                                                      محل تولد ؟
                                                     بهشت پاک

                                                اینک محل سکونت ؟
                                                        زمین خاک

                                          آن چیست بر گرده نهادی ؟
                                                      امانت است

                                                     قدت ؟
 روزی چنان بلند که همسایه خدا، اینک به قدر سایه بختم به روی خاک

                                              اعضاء خانواده ؟
                         حوای خوب و پاک، قابیل خشمناک، هابیل زیر خاک

                                              روز تولدت ؟
                                      روز جمعه، به گمانم روز عشق

                                                رنگت ؟
                                     اینک فقط سیاه، ز شرم چنان گناه

                                              چشمت ؟
                       رنگی به رنگ بارش باران، که ببارد ز آسمان
                                               وزنت ؟
       نه آنچنان سبک که پرم در هوای دوست ... نه آنچنان وزین که ننشینم بر این خاک

                                             جنست ؟
                        نیمی مرا ز خاک، نیمی دگر خدا
                                             شغلت ؟
                                   در کار کشت امیدم

                                         شاکی تو ؟ 
                                            خدا

                                        نام وکیل ؟
                                      آن هم خدا

                                         جرمت ؟
                      یک سیب از درخت وسوسه

                                      تنها همین ؟
                                        همین !!!

                                        حکمت ؟
                                   تبعید در زمین
                                همدست در گناه ؟
                                     حوای آشنا

                                    ترسیده ای ؟
                                          کمی

                                          ز چه ؟
                              که شوم اسیر خاک

                       آیا کسی به ملاقاتت آمده ؟
                                            بلی

                                            که ؟
                                  گاهی فقط خدا 
                                 داری گلایه ای ؟
                            دیگر گلایه نه!، ولی ...

                                    ولی چه ؟
                   حکمی چنین؛ آن هم به یک گناه!؟

                               دلتنگ گشته ای ؟
                                   خیلی زیاد

                                       برای که ؟
                                       تنها خدا 

                                  آورده ای سند ؟
                                        بلی 
                                       چه ؟
                                 دو قطره اشک 

                              داری تو ضامنی ؟ 
                                        بلی

                                چه کسی ؟ 
                               تنها کسم خداست

                            در آخرین دفاع ؟
                می خوانمش که چنان اجابت کند دعا

 

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: شنبه ٢٠ شهریور ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()

یه دوست واقعی

یه دوست معمولی وقتی می آد خونت مث مهمون رفتار میکنه

یه دوست واقعی در یخچال رو باز میکنه و از خودش پذیرایی میکنه

یه دوست معمولی هرگز گریه تو رو ندیده

یه دوست واقعی شونه هاش از اشکای تو خیسه

یه دوست معمولی حتی اسم کوچیک پدر و مادر تو رو نمی دونه

یه دوست واقعی اسم و شماره تلفن اون هارو هم تو دفترش داره

یه دوست معمولی یه دسته گل واسه مهمونیت می آره

یه دوست واقعی زودتر میآد و دیرتر می ره تا به کمکت همه جارو جمع و جور کنه

یه دوست معمولی متنفره از اینکه وقتی رفته بخوابه بهش تلفن کنی

یه دوست واقعی میپرسه چرا یه مدته طولانیه که زنگ نمی زنی؟

یه دوست معمولی ازت میخواد راجع به مشکلاتت باهاش حرف بزنی

یه دوست واقعی ازت میخواد که مشکلاتتو حل کنه

یه دوست معمولی وقتی بینتون بحثی میشه دوستی رو تموم شده میدونه

یه دوست واقعی بهت بعد از یه دعوا هنوز هم زنگ میزنه

یه دوست معمولی همیشه ازت انتظار داره

یه دوست واقعی میخواد که تو همیشه رو کمکش حساب کنی

یه دوست معمولی این حرف های منو میخونه و شاید هم خیلی زود فراموششون کنه

یه دوست واقعی این اندرزها رو جهت یادآوری دوستاش هم که شده از اونها دریغ نمی کنه و واسه همه شون میفرسته

و بالاخره :
یه دوست واقعی شخصی است که وقتی همه تو را ترک کردند و دیگه حتی از اون دوست معمولی هم خبری نیست، با تو می مونه ...

نویسنده: میلاد بیتاب ׀ تاریخ: پنجشنبه ٤ شهریور ،۱۳۸٩ ׀ موضوع: ׀ لینک این پست ׀ نظرات ()


© All Rights Reserved to divarbdivar.Blogfa.com / Theme by:
bahar-20